Prawda w czasach ostatecznych. Chrześcijanie biblijni.

Chrześcijanie biblijni. Prawda dla NAŚLADOWCÓW JEZUSA CHRYSTUSA "Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli"

Im bardziej ktoś osądza, tym bardziej ma grzeszną naturę.

Słowa Jezusa o belce w oku znają nawet niewierzący. Rodzi to problem polegający na spowszednieniu zależności między osądzaniem a zakotwiczeniem w grzechach.

 

 

 

 

Bóg w ciele mówiąc o drzazdze i belce pokazał nam w sposób humorystyczny czym jest koncentrowanie się na czyichś wadach czy grzechach. Taka postawa to w zasadzie kuriozum nadające się jako scenariusz do kabaretu i zapewne w niejednym skeczu ten motyw już się znalazł.

Osobiście po ponad 15 latach czytania Biblii kiedy zauważam w kimś wady i ułomności zaczynam myśleć o sobie, jaki byłem i co jeszcze mam w sobie do poprawy. Takie podejście daje mi wyzwolenie i lekkość na duszy. Oczywiście nie jest to takie proste, ale można wyćwiczyć.

 

Postawa anioła względem diabła wskazówka dla wierzących.

 

 

(9) Gdy zaś archanioł Michał tocząc rozprawę z diabłem spierał się o ciało Mojżesza, nie odważył się rzucić wyroku bluźnierczego, ale powiedział: Pan niech cię skarci!
(List Judy 0:9)

 

Nie ma co drzeć szat, kiedy nie do nas należy osąd. Oczywiście mamy rozeznawać czy ktoś czyni wolę Bożą czy nie, ale nie do nas należy osąd. Oddanie sprawy Bogu jest odciążające. Oddajemy problem instancji wyższej. Jeśli tego nie zrobimy, zgodnie ze słowami Jezusa sami zostaniemy osądzeni i to przez Boga. Potępienie to przekreślenie człowieka ze względu na jego grzechy. Dobrym tego przykładem jest fragment z Ewangelii Jana,  gdzie faryzeusze przyprowadzają kobietę pochwyconą na cudzołóstwie. Chcą ją ukamienować (potępić), ignorując własne grzechy. Jezus odpowiada: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem”. Bóg osądzi nas z taką samą surowością, z jaką my sądziliśmy innych.
Na potępienie lekarstwem jest miłosierdzie. Bóg okaże nam miłosierdzie, jakiego my udzieliliśmy bliźnim.

Swoją drogą jedną z miar religijności w złym znaczeniu jest właśnie osądzanie. Jako lider różnych grup poznałem wiele osób. Część była modelowym przykładem osądzania i religijności.

 

Podsumowując im bardziej ktoś osądza, obgaduje, ocenia, tym więcej ma do wypracowania w sobie. Tym większa pychę ma.  Odejście od osądzania daje nam poczucie wolności i swobodę ducha.

 

 

 

Zaktualizowane: 2 września 2026 - 13:37

Dodaj komentarz

Detektyw Prawdy, Dobra Nowina i Apokalipsa © 2015 Frontier Theme