Lubię pomagać ludziom. Lubię wczuwać się w ich sytuację. Ogólnie lubię ludzi.
Pomimo, że doznałem wielu krzywd i braku wdzięczności.
Tekst ten piszę właśnie dlatego, że zauważyłem, iż jakaś część ludzi wierzących jest samotna, a ja chciałbym im (Wam) pomóc. Ludzie, o których mówię, są wartościowi, ale mają pewien w sobie defekt. Defekt ten polega na braku miłości do samych siebie. Jest to bardzo istotna kwestia, gdyż bez pokochania siebie nie możemy kochać innych. Znane nam hasło „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” idealnie przedstawia tę korelację. Jeśli nie pokochasz siebie, to po pierwsze: płeć przeciwna zauważy Twoje niskie poczucie własnej wartości. Po drugie – co ma związek z pierwszym – sam będziesz uważać się za osobę niegodną miłości i koło się zamyka.
Jeśli miałbym w jakiś praktyczny sposób pomóc, to poleciłbym takim osobom książkę o bardzo krótkim tytule: „Ja” autorstwa Tadeusza Niwińskiego. Dzięki niej sam odnalazłem poczucie własnej wartości będąc dwudziestoparolatkiem. To jest podstawa podstaw. Autor niszczy wszelkie schematy i ograniczenia jakie sami sobie nałożyliśmy albo nałożono nam w dzieciństwie. Jest to lekka lektura i po wielokroć zabawna.
Drugim takim wspólnym mianownikiem dla ludzi wierzących pragnących wejść w związek jest intelektualizm. Wieczne życie w świecie intelektu, zamknięcie się w świecie internetowym. Swoją drogą przyznam Wam coś: na moich zjazdach poznało się wiele osób łącząc się w pary, a następnie biorąc ślub. Dziś już o mnie zapomniały 🙂 🙁 , ale gdyby nie zdobyły się na wyjście z domu, wyjazd, i spotkanie, to być może nadal byliby samotni.
Człowiek jest istotą społeczną i w związku z tym jego naturalnym środowiskiem są inni ludzie. Jezus kochał ludzi i przebywał z ludźmi. Objeżdżał miasta i wioski Judei rozmawiając z innymi.
Jest wiele miejsc, gdzie można spotkać swoją drugą połówkę: kawiarnie, biblioteki, wesela, wczasy dla singli, praca, spacery itd itd. Czasem wystarczy krótkie „co słychać?”
Człowiek wierzący jednak przede wszystkim powinien prosić o prowadzenie Boże, gdyż w tradycji hebrajskiej (nie mylić z tzw. żydowską) kobietę wybierał ojciec. Nam powinien wybrać Ojciec w niebie.
Ale jeśli nie pokochamy samych siebie, to na darmo nasze starania. Proponuję zacząć od rzeczy, które budują pewność siebie: zrzucenie wagi, jogging, pompki, dieta, schludny ubiór, zorganizowanie i wszystko to, co czyni nas pięknymi duchowo także, a tego jak wiemy uczy nas Biblia pod warunkiem, że jesteśmy Bogu względnie posłuszni…
Tekst ten napisałem w skondensowanej formie tak, aby każda samotna osoba mogła wystartować…
Wszystkim samotnym osobom oddanym Bogu życzę Bożej drugiej połówki w imię Jezusa :-).
