Mamy dwa rodzaje dumy, tak jak w informacjach przekazywanych “wolisz tę dobrę czy złą”..

Zacznę od przykładu tej dobrej:

 

(35) Mówcie: Ratuj nas, Boże zbawienia naszego, zgromadź nas i wybaw spośród narodów, abyśmy wielbili święte imię Twoje i dumni byli z Twej chwały. 

(1 Ks. Kronik 16:35″

 

Możemy być dumni z Bożej Chwały i będziemy kiedy powróci Jezus. Możemy być dumni z łaski Bożej, ale niestety my ludzie okazujemy na co dzień więcej tej złej:

 

 

 

(13) Bojaźnią Pańską – zła nienawidzić. Nie znoszę dumy, złych dróg, wyniosłości ust przewrotnych. 

Ks. Przysłów 8:13

 

Duma jest jednym z grzechów o ile nie demonów blokujących nasz dostęp do Boga.

Duma nie pozwala nam pogodzić się z osobami z którymi się poróżniliśmy, ugiąć. Duma nie pozwala  przebaczyć. Duma nie daje nam podziękować wobec osób, przed którymi nie chcemy się ugiąć. Nawet jak dziękuje, to nie z serca, ale królewsko, żeby nie stracić twarzy. Duma nie może być wdzięczna. Musiałaby sie szczerze uklonic.

Duma nie pozwala nam przyznać się do winy, gdyż w naszych wyobrażeniach my nigdy się nie mylimy. Duma pcha do pychy i urazy.

 

Duma to grzech:

 

(4) Dumne oczy i serce nadęte, [ta] pochodnia występnych jest grzechem. 

Ks. Przysłów 21:4

 

 

Duma jest wynikiem bezmyślności.

 

(32) Bezmyślnie uniosłeś się dumą? Po namyśle – rękę na usta! 

Ks. Przysłów 30:32″?

 

 

Ta gorzka i napompowana duma zamyka nam drzwi do wielu błogosławieństw.

Jest sztuka ukorzyć się nawet przed kimś kto zawinił. To jest to co chrześcijanie powinni trenować i to najlepiej na swoich wrogach, ale nie w stylu fałszywego “pozdrawiam Cię. z Bogiem”, ale szczerego błogosławienia wroga i w razie czego okazania mu dobroci.

24 grudnia wielu zasiądzie przy stole wigilijnym okazując innym swą dumę.

Mówimy tutaj o fałszywej dumie. Tej słownikowej:

 

:”

Duma (uczucie) – stan zadowolenia z siebie samego z powodu podejmowanych wysiłków czy uzyskanych korzyści.

  • duma neurotyczna – termin stworzony przez Karen Horney na określenie stanu nerwicowego, w którym poczucie dumy jest nieadekwatnie wysokie w stosunku do rzeczywistych osiągnięć”:

 

Ludzie dumni maja często kamienną, bezpłciową i beznamiętną twarz. Nie osiągnęli oni stanu pokoju Bożego (nie piszę tu o stanie ucisków od świata), a i często w innych sferach życia.

My chrześcijanie powinniśmy się o takich ludzi modlić i u siebie niszczyć modlitwą i praktyka dumę.

 

 

Bóg ustami Izajasza nas ostrzega:

 

(11) Wyniosłe oczy człowieka się ukorzą i duma ludzka będzie poniżona. Sam tylko Pan się wywyższy dnia owego. 

Ks. Izajasza 2:11″

 

Duma zawsze będzie poniżona, a więc w naszym interesie jest się jej pozbyć.