Jim Cymbala

W Starym Testamencie, tam gdzie nie było wody, nie było życia. Ludzie umierali w czasie suszy. Podobnie, jeżeli żywa woda Ducha nie płynie w nas, to my i nasze zbory nie będziemy mieli duchowego życia i witalności. Tak jak na Pustyni Mojave, brak wody równa się brakowi życia, ani wzrostu ani owocu. Możemy regularnie chodzić do kościoła i mieć doskonałą doktrynę, ale bez Ducha Świętego, który nas poi, będziemy usychać i umierać.

Jezus mówił otwarcie o dających życie właściwościach Ducha. “Jeżeli kto pragnie, niech do Mnie przyjdzie i pije. Kto wierzy we Mnie, tak jak mówi Pismo, z jego wnętrza będą wypływać rzeki wody żywej.” (Jana 7:37-38). Mówiąc o “rzekach wody żywej” Jezus miał na myśli Ducha, którego mieli otrzymać wierzący.

Kiedy przychodzi Duch Boży, mamy nowe życie. Bez Ducha Bożego, jesteśmy zdani na walkę z naszymi własnymi wysiłkami, które są obciążone moralnymi słabościami i grzesznymi tendencjami. Ale kiedy przychodzi Duch, mamy radość, nadzieję i moc. Zwróć uwagę, że Jezus nie mówi o kropli wody, ale o “rzekach żywej wody.” Tak jak rzeka, Duch płynie – siłą mocy, która przychodzi do nas i potem wypływa z nas tak, abyśmy mogli być błogosławieństwem dla innych.

Bóg używa wody jako symbolu Ducha Świętego w troszkę inny sposób, kiedy mówi, “Ja będę tak jak rosa dla Izraela; on zakwitnie jak lilia (Ozeasz 14:5). Wszyscy widzieliśmy jak błyszczy się trawa i kwiaty kiedy są na niej malutkie krople ożywiającej wody. Poprzez tę metaforę Bóg mówi, że On będzie jak rosa, która osiada cichutko w nocy i okrywa ziemię rano. Rosa nie może się tworzyć, kiedy jest zbyt gorąco, albo wiatr jest zbyt mocny. Podobnie my nie możemy być odświeżeni przez Boga, kiedy jesteśmy zbyt zabiegani.