Materiał pochodzi z ulotki kościoła z Łodzi. Jacek uznał treść za ważną i tym samym przepisał, za co dziękuję.

 

Całe Pismo natchnione jest przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości” 2 List do Tymoteusza 3:16

Na wstępie chcielibyśmy zaznaczyć, że nie jesteśmy Świadkami Jehowy, tylko chrześcijanami. Skoro jednak często jest nam stawiane pytanie o różnice pomiędzy naszą wiarą, a wiarą rzymskokatolicką, wręczamy Ci krótki opis niektórych różnic. Prosimy, nie odbieraj tego jako atak, lecz jako czas na refleksję, gdyż Pismo mówi: „Badajcie samych siebie, czy jesteście w wierze, samych siebie doświadczajcie” (2 Kor 13:5)

Rzymski katolik jest nauczany od dzieciństwa, aby tradycję Kościoła przyjąć bez dyskusji. Akceptuje słowa Papieża i księży, nie porównując ich z Pismem Świętym. Nawet jeśli czyta Biblię, to nie czyta, by w niej znaleźć prawdę. Bo w razie sprzeczności pomiędzy tradycją a Biblią, twierdzi że Kościół zawsze ma właściwą interpretację i zamiast poddać się Słowu Bożemu, trzyma się tradycji. „Całkowicie znosicie przykazanie Boże, aby zachować swoją tradycję” (Mk 7:9)

Prawdziwy chrześcijanin natomiast uznaje Pismo Święte za najwyższy autorytet. Czyta Biblię, studiuje ją i bada. Każdą głoszoną doktrynę porównuje z Biblią i odrzuca naukę, która z Biblią się nie zgadza (J 5:39, Dz 17:11, 2 Tym 3:16, Gal 1:6-8).

Rzymski katolik jest nauczany, że przynajmniej raz w roku należy się spowiadać przed księdzem w celu otrzymania przebaczenia grzechów.

Prawdziwy chrześcijanin natomiast rozumie, że skoro Jezus umarł za grzechy świata, to On jest jedynym pośrednikiem pomiędzy Bogiem, a ludźmi. Uznaje, że tylko Bóg może przebaczać grzechy i że obiecał On zbawić tych, którzy przez Jezusa (za Jego pośrednictwem) przychodzą do Niego. (1 J 2:1, Hbr 7:25, J 6:37, Mk 2:7).

Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który wydał samego siebie na okup za wszystkich” (1 Tym 2:5)

Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie” (J 14:6)

Rzymski katolik wierzy, że przez swoje zasługi (dobre czyny, pielgrzymki, uczestnictwo we mszy, spowiedź itp.) może osiągnąć przebaczenie swoich grzechów.

Prawdziwy chrześcijanin natomiast zdaje sobie sprawę, że jego grzechy są obrazą dla Boga. Wie on, że zbawienie jest z łaski (niezasłużona dobroć) więc rozumie, że żaden dobry czyn nie pomoże mu uzyskać zbawienia. Uznaje, że jedyna zasługa, dzięki której może otrzymać przebaczenie to właśnie ofiara Jezusa Chrystusa. (Gal 2:21, Rz 3:19-25, Rz 4:4-6).

Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił” (Ef 2:8-9)’